Nieuwsbrief Corrie Ockhuysen, april 2017

Queridos  amigos  e família,

Terwijl in Nederland iedereen blij is dat de lente begonnen is, zijn we hier juist blij dat de ergste hitte weer voorbij is en we de “winter” toegemoet zien. We hebben hier ook net Pasen gevierd (helaas geen 2e Paasdag) en vanavond hebben we stil gestaan bij Ef. 1:19, dat dezelfde kracht die God gebruikte om Jezus op te wekken uit de dood, ook in ons is.

and His incomparably great power for us who believe. That power is the same as the mighty strength He exerted when He raised Christ from the death…”

We hebben er drie nieuwe jongens bij: Mario , Ivo  en Armando. Alledrie de jongens verdienen het zo om eindelijk een plek te hebben waar ze de zorg  en aandacht krijgen die ze nodig hebben. Mario kwam het eerst. Hij is 15 jaar oud, en woog 22 kilo toen hij kwam. Hij verbleef een tijd lang bij een oom en neefjes die hem lieten slapen in een soort schuurtje op het terrein en eten door het raam gaven, omdat hij Aids heeft. Nu is hij inmiddels 25 kilo en het gaat steeds beter. Om hem aan te moedigen, mag hij zelf bepalen wat hij eet en hij blijkt een goede kok te zijn. Mijn huisje lijkt meer een restaurant zo nu en dan….want Ivo en Armando hebben nu ook zo  hun eigen wensen. Ivo ligt sinds zaterdag in het ziekenhuis en heeft veel gebed nodig. Net als Mario heeft hij een weerstand van bijna 0. Bovendien heeft Ivo epilepsie en kreeg veel aanvallen de afgelopen week. Morgen krijgt hij misschien nieuwe Aidsmedicijnen. Armando is ook een heel speciaal en gevoelig kind. Hij heeft naast Aids een soort van huidkanker, kaposie, waarvoor hij chemotherapie krijgt. Alledrie de jongens hebben geen ouders meer. Ondanks dit alles zei Armando gisteren: “Ik heb toch wel echt geluk gehad, want ik heb pas in 1 ziekenhuis gelegen, terwijl Ivo al in verschillende ziekenhuizen is geweest”. We bidden dat ze alle drie  verder zullen groeien in geloof en zich zullen laten dopen in mei.

Pai Macamo met Mercia

Deze drie nieuwe jongens hebben de plaats ingenomen van drie oudere jongens, Betinho, Vasco en Vusi Paulo. Deze drie jongens zijn terug gegaan naar hun families en dat was wat je noemt een klus. Ik heb wel gemerkt dat het heel wat  makkelijker is om een nieuw kind op te nemen, dan om er een terug te plaatsen bij familie….Eindeloze gesprekken en toezeggingen wat betreft voedselhulp, huur, nieuwe school, etc. Het komt er op neer dat we nu de hele familie helpen met hun levensonderhoud…. Maar in het centrum is er een positieve verandering in de sfeer en ik  hoef minder politie agent te spelen en heb meer een verzorgende rol gekregen. Dat bevalt me best. De laatste streek die de jongens die nu weg zijn uithaalden  is, dat ze onze bank verkochten om geld voor de KFC te hebben…. Betinho is gelukkig nog wel vaak bij ons “op bezoek” en Vasco zien we zondags.

Katy

Katy Alen uit Amerika is ons team komen versterken. Het is een zegen. Ze heeft veel kennis van medicijnen en dat komt nu goed van pas. Ze blijft in principe voor twee jaar. Nu willen we nog graag een man erbij…(gebedspunt)

Nieuwtjes:

  • Het meisjeshuis is in gebruik genomen, heel gezellig met al die meiden en mooi!
  • Met Mercia gaat het wonderlijk goed.
  • Zefanias heeft de mogelijkheid gekregen om op de zelfde school als Zidan mee te doen, een school voor speciaal onderwijs.
  • Morgen komen Marco en Esther Eijsackers uit Dordrecht bij ons op bezoek.
  • Onze auto is afgelopen zondag in de prak gereden. We weten nog niet of hij         totall loss is, We weten wel dat het de schuld van de ander was, maar er komt   toch een rechtzaak , omdat de andere partij dat niet wil toegeven.
  • In mei komen Henk en Anneke Bruggeman met een team, en zullen we een Vaderhart seminar houden.
  • Eindelijk hebben we het stukje grond gekocht in Stevel, hopelijk komt er snel een kerk.

Opnieuw hartelijk dank voor elke vorm van betrokkenheid bij ons werk!

Corrie  en