Joanne in Kameroen, oktober 2014

LIEVE MENSEN,

Hierbij mijn tweede nieuwsbrief uit Kameroen! Ik blijf het bijzonder vinden dat ik hier leef, woon, werk, sport en contacten maak. Het voelt zo geweldig hoe mensen achter me staan en me op allerlei manieren ondersteunen: praktisch, emotioneel, in belangstelling, financieel, in gebed! Echt, heel erg bedankt allemaal!

BOODSCHAPPEN, KOKEN, WASSEN…….

Gaan wonen in een nieuw land betekent ook leren hoe je hier boodschappen moet doen. Gelukkig heb ik Vivian leren kennen die 1 keer in de 8 dagen op de Big Market veel voor me haalt. Op de Big Market zijn allemaal kleine kraampjes en het is een gewoonte om bij elk kraampje te onderhandelen over de prijs. Ik ben echt blij dat zij dat voor mij doet en zij zo ook iets verdient. Ik leer over de lokale gerechten o.a. hoe ik ‘pumpkin-leave’ moet klaarmaken.. ja pompoen- bladeren met gemalen groundnuts (pinda’s) erdoor. Echt heerlijk!
Kleding wassen gaat met de hand en aangezien het nog steeds regentijd is is het altijd strategisch plannen wanneer ik de was kan doen, telkens moet ik opletten dat het niet gaat regenen. Een kerkdienst duurt hier vaak uren en ik skip de dienst als ik moe ben of gewoon alleen wil zijn met God op zondagochtend. Ik probeer drie keer in de week hard te lopen en dat doet me echt goed! Er is een Internetcafe waar ze heerlijke salades en vers fruitsap van ananas en watermeloen verkopen. Af en toe ga ik daarheen. Ook heb ik een mooie wandeltocht ontdekt met fantastisch uitzicht over Banso. Om zo maar wat inzicht te geven in mijn leven hier.

MIJN WERK

De eerste zes weken heb ik een goed beeld gekregen van wat het Palliatieve Careteam doet. Daarna ben ik zes dagen mee geweest met een zogenoemde ‘fieldsupervisor’ naar een Primary Health Center (PHC). Fieldsupervisors doen de supervisie van de PHC’s en gaan regelmatig op bezoek. Dit was weer een nieuwe ervaring. Vervolgens was er een cursus gaande voor nieuwe ‘Village Healthworkers’. Deze mensen gaan in een PHC werken en hebben totaal geen medische achtergrond maar meestal alleen lagere school. Ze zijn niet gewend om te studeren of überhaupt te lezen. Dus het is een hele prestatie voor ze. Ze hebben acht weken theorieles en daarna een maand stage. Oktober 2014, Kameroen 
Ik heb een aantal lessen gegeven over infectie preventie, handen wassen en wondverzorging. Ik heb niet eerder les gegeven en het was totaal nieuw voor mij en ook een uitdaging! Naast het feit dat ik het spannend vond spreek ik ‘een ander soort Engels’ dan de studenten en daardoor konden ze mij soms niet verstaan… Dat is wel frustrerend maar ik vond het leuk om dingen te bedenken om de lessen praktisch te maken. Het lesgeven is niet echt iets voor mij maar het is goed dat ik het gedaan heb!

FAMILIES EN HUN DIEREN

Er was een les over hoe mensen hun dieren gezond kunnen houden. De mensen die deze les volgden konden het ook weer verder vertellen in het dorp. Dit is heel belangrijk voor de mensen in Kameroen want alle families hebben dieren zoals: geiten, schapen, en kippen. Ze houden deze dieren om te verkopen en om zelf op te eten. Deze dieren zijn heel belangrijk voor ze. 

Studenten vaccineren kippen. Dit gaat via druppels in het oog.

Het oefenen van het doen van consultaties

Om even een break te hebben ben ik een week met Jenny mee geweest naar Douala. Jenny heeft jaren in LAP gewerkt en coördineerde de training. Het deed me echt goed om even in een andere omgeving te zijn In Douala is de zee en ze hebben er lekkere dingen zoals koffie verkeerd 🙂 en nog veel meer.
Daarna wil ik weer met frisse moed beginnen!

Hartelijke groeten,
Joanne