Renske’s Update – Februari 2013

Lieve Vrienden,

Het jaar had een beetje een langzame start hier. Dat is altijd wat frustrerend voor mijn Nederlandse genen die graag effectief en effecient willen zijn. Maar in Afrika gaat ‘t soms net iets anders…

December en januari zijn hier zomer-vakantie. Scholen zijn zes weken dicht en bedrijven sluiten vaak voor twee weken volledig. Ook de non-profit organisaties waar ik mee werk sloten hun deuren, zodat staff van een welverdiende vakantie kan genieten. Dus december en januari heb ik me hier in ‘berust’ en gefocused op (en ook genoten van) ons gezinnetje.

Training & Coaching

Ik overzie nu ook de trainingen die andere leden van ons SoulAction team geven. Zo geeft mijn ‘collega’ Jill trainingen over jeugdwerk en hoe om te gaan met vrijwilligers. Clare, een andere collega, doet weer trainingen op het gebied van kinderwerk, bijvoorbeeld over hygiene en veiligheid, kinderrechten, gebed onder kinderen, etc. Zo samen geven we een heel aantal trainingen over verschillende onderwerpen die non-profit organisaties in Durban toerusten om met meer kennis en effectiviteit de armen te dienen.

De Mentoring Journey bij Ethembeni hebben we ook weer opgestart na de zomervakantie. Dit is een ‘journey’ tussen een mentor en zijn of haar protege en ik probeer door de maandelijkse training de mentor zo goed mogelijk aan te moedigen en hun nieuwe kennis te geven zodat ze effectief in hun mentoring kunnen zijn. Toen ik begon met deze journey was de verwachting van mijzelf en Grant, Ethembeni’s directeur, dat mentors praktische vaardigheden zouden overdragen – bijvoorbeeld hoe je moet solliciteren, een cv schrijven, computer vaardigheden of zieken verzorging. Maar soms loopt het anders dan je denkt…. de mentors hebben zich meer gericht op geestelijke en karakter ontwikkeling in hun mentor. Niet perse een negatief resultaat, en het is heel belangrijk dat jonge mensen God centraal hebben in hun leven, dus we hebben hier op ingespeeld door wat meer geestelijke input te geven. Maar toch is het belangrijk, vinden Grant en ik, dat deze jonge mensen na de ‘Journey’ van zes maanden wat praktische vaardigheden geleerd hebben. Nu is het dus zoeken hoe we dat kunnen doen… zo willen we wat projecten aandragen waar deze jonge mensen werk ervaring in kunnen opdoen of nieuwe vaardigheden kunnen leren.

De belangrijkste les

Maar de meest belangrijke les uit de Mentoring Journey voor mezelf is dat ik meer ben na gaan denken over ‘waarde’. We ervaren dat mensen weinig of geen zelf- vertrouwen hebben en daardoor geen initiatief nemen om kennis over te dragen. Mensen hebben hier soms een zeer laag zelfbeeld en zien niet dat zij waardevol zijn en waardevolle kennis en ervaring aan anderen kunnen overdragen.
Dit soort dingen werpen grote vragen op – vragen waar niet zo 1-2-3 antwoorden op te vinden zijn. Ik denk dat het belangrijk is om te blijven zoeken hoe je mensen in hun identiteit waarde kunt laten zien, zodat ze zichzelf en anderen waardevol zullen vinden en daardoor initiatief zullen nemen om hun omstandigheden te verbeteren en deze omstandigheden dus meer in lijn te brengen met hun eigenwaarde. Als je jezelf niet waardevol vindt, waarom zou je dan je leven, je huis, je gezondheid, etc willen verbeteren? Dat is de grote vraag….
Daarnaast zijn de omstandigheden en problemen van mensen vaak zo groot, dat men niet toe komt in hun denken om iets nieuws te doen. We kunnen niet alle persoonlijke problemen van mensen oplossen; wel kunnen we hoop bieden door nieuwe ervaringen en kennis te geven. En het is de kunst om hier op te blijven focussen…

Wat staat er nog op de planning:

– De Project Management cursus begon 19 februari en zit bijna vol! Leuk om te zien dat mensen zoeken naar praktische kennis. Het is een gemixte groep, een Phd- student in ontwikkelingswerk die voor een non-profit organisatie werkt, een advocaat die nu zendings-pastor is en een accountant die nu een non-profit organisatie leidt, twee mensen uit Zambia, een Congolees, een student en een aantal lokale mensen die werken voor verschillende non-profits. Een leuke gevarieerde groep.
– Begin maart organiseren we als Soul Action een 3-daagse conferentie Holistische Missie. Hoe kun je mensen bereiken met God’s liefde op een manier die hun geestelijk, lichamelijk, emotioneel en cognitief toerust.

Family News

Steve had tussen kerst en oud & nieuw vrij en we hadden besloten dat het teveel gedoe was met twee kleintjes om ergens heen te gaan. Thomas heeft nog twee slaapjes overdag, en Elizabeth een lang middagdutje dus eigenlijk heb je maar twee keer per dag een paar uurtjes om wat te doen of ergens heen te gaan. Even de periode waar we in zitten als gezin, en die paar uurtjes slaap per dag koesteren we als ouders – even tijd voor jezelf of om wat te doen. Ouders die dit lezen zullen dit wel herkennen! Dus zijn we lekker thuis gebleven. Het weer was prachtig (het is hier nu zomer), dus we hebben veel gezwommen (Elizabeth is een echte waterrat), we zijn een paar keer naar het strand en de kinderboerderij geweest en hebben in ons huis wat dingetjes aangepakt. We hebben ook genoten van een gezellige kerst met Steve’s familie bij ons thuis.

Begin januari kwamen mijn ouders voor twee weken bij ons langs en wij en de kids hebben veel plezier gehad met Opa & Oma.
Samen hebben we een aantal leuke dingen met de kids gedaan en van elkaar genoten te midden van ons drukke gezinsleven!

Half januari begon Elizabeth ook weer met ‘school’ een creche waar ze drie ochtenden van 07.30 tot 12.30 heen gaat. Ze geniet van het leren van nieuwe liedjes en spelletjes doen met andere kinderen. Ze eet daar ook lunch en daarna pick ik haar op. Thuis meteen plons in het zwembad of in bad om even schoon te weken en daarna dat fijne lange middagslaapje – tijd voor mij om wat werk te verzetten achter m’n laptop. Haar taal ontwikkeling gaat met sprongen vooruit. Ik probeer Nederlands met haar te spreken, maar ze praat meestal in het Engels terug! Thomas is erg gehecht aan Patience; onze nanny. Zij is ontzettend lief voor beide kids en neemt een boel stress van mij af, door zo goed voor de kids te zorgen.

Ik werk over het algemeen 2 tot 3 ochtenden aan de trainingen en afspraken die ik heb en ’s middags werk ik tot 3.30, de tijd dat Patience vertrekt, aan de administratie en voorbereidingen die erbij komen kijken. Ook heb ik een bij-baantje en doe ik wat research werk voor Ben Tiggelaar een paar uur per week – ik lees veel management en leiderschappen voor dit werk – en die kennis kan ik ook weer in mijn trainingen verwerken. Leuk hoe God ook in de kleine dingen voorziet!

Heel veel liefs & tot de volgende keer!

Renske & Steve Elizabeth & Thomas